De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  De overdracht (2) Een storende fout en een rolletje tape
Door: Fred Klijndijk

Op een mooie dag in mei 2007 wisselde het terrein van de gesloopte Winkelmankazerne van eigenaar. Op de plek van het voormalige officiershotel stond een kleine plechtigheid te gebeuren. Fred Klijndijk was er nieuwsgierig naar en besloot dat eens mee te maken. Na een welkomst bakje koffie en een praatje met een voorlichtster werd het tijd voor een verkenning.

Inmiddels arriveren nog een paar belangstellenden en zwelt de groep aanwezigen aan tot zo'n 50 mannen en vrouwen, al dan niet in uniform. Een beetje rondlopend kom ik de buurt van het nog steeds bedekte informatiebord en ik kan mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en til een stukje van de groene vlag op. Ik zie wat foto's en teksten en aan de rechterkant een plattegrond van de kazerne. Ik til de andere kant van de vlag op en concentreer me op de plattegrond. Ik herken onmiddellijk alle gebouwen, de twee appèlplaatsen, de garages, kortom een vertrouwde aanblik. Maar plotseling zie ik iets wat ik niet begrijp. Aan de achterkant van het complex -zo ongeveer waar vroeger de BOS-pomp stond- staat de tekst "U bevindt zich hier".


Het informatiepaneel waar het nodige op aan te merken viel. (foto: Fred Klijndijk)

Op het moment dat mijn mond openvalt van verbazing zegt een stem naast mij: "Meneer, dat doek wordt straks officieel verwijderd, dus u moet uw nieuwsgierigheid nog heel even bedwingen". "Sorry", zeg ik "maar ik hoop dat voor die tijd een storende fout hersteld is". "Hoe bedoelt u", vraagt de man. "Nou, hier staat 'U bevindt zich hier', maar dat is de achterkant van het complex, wij staan hier." En ik wijs hem de plek aan waar wij op dat moment staan. Seconden lang staart de man naar de plattegrond terwijl ik het groene dundoek voor hem omhoog houd. "Oh, als dat zo is dan moeten we dat even heel snel herstellen" mompelt hij en snelt naar een van de aanwezige soldaten. Die krijgt, naar later bleek, opdracht om ergens een rolletje tape te halen. Na enig geroezemoes bij de leden van de organisatie, overtuigen zij zich ook van de onjuistheid op de plattegrond. Na een tijdje arriveert de rol tape en wordt de tekst afgeplakt. De ceremonie kan beginnen.


De onthulling van het informatiepaneel (foto: Fred Klijndijk)

Na enkele speeches komt het grote moment en wordt met een ferme zwaai door vier heren de groene vlag verwijderd en wordt het informatiebord zichtbaar. Al applaudisserend lopen de aanwezigen naar het bord met de fout. Niemand van de aanwezigen valt het op dat er links bovenaan een stukje tape zit. Iedereen spreekt zijn bewondering uit over het prachtige bord en wordt de tekst op het bord gelezen en de foto's bekeken. Nu pas zie ik dat het frame waar het bord op is bevestigd er niet al te fraai uitziet en eigenlijk voor zo'n gelegenheid best een kwastje verf had kunnen gebruiken. Maar het zal de aanwezigen een zorg zijn. Het bord staat er en de rest is kennelijk niet zo belangrijk. Nu is het de beurt aan het bankje om onthuld te worden. Dezelfde vier heren halen de tentdoeken weg en een mooi blank houten bankje wordt zichtbaar. Waarom dat bankje daar staat is mij een raadsel. Als het de bedoeling is om daar te gaan zitten om de tekst op het informatiebord te lezen, dan raad ik iedereen aan een verrekijker mee te nemen want van die afstand is met het blote oog niets op het bord te ontcijferen.


En vervolgens de onthulling van het bankje (foto: Fred Klijndijk)

Ik wrijf het er bij de man die ik attendeerde op de fout op het bord ook nog even in dat het frame van het bord best wel een opknapbeurt had mogen krijgen. "Ach, dat ziet toch niemand, een kniesoor die daarop let" is zijn antwoord en weg is hij. Deze kniesoor heeft duidelijk de feestelijke dag voor de man verpest. Ik ga hem dan ook maar niet achterna om te zeggen dat een vlag van Staatsbosbeheer het bankje beter had kunnen bedekken dan die stapel vieze tentdoeken. Gerommel in de verte tegen de bosrand kondigt de activiteit aan waar alle aanwezigen op hebben gewacht. Twee voertuigen van Staatsbosbeheer en een rupsvoertuig van de landmacht rijden gezamenlijk op naar de plek waar officieel de papieren van de overdracht getekend worden. Met de ondertekening komt er een einde aan de overdrachtsceremonie en bevinden de hazen, konijnen, reeën en wilde zwijnen zich niet meer op militair terrein, maar zijn ze 'burgerwild' geworden. Als iedereen zich naar de parkeerplaats begeeft om richting Harskamp te gaan, loop ik toch nog even naar het bord om er een goede foto van te maken. Zie ik ineens dat er nog iets niet klopt op de plattegrond. Zijn ze vergeten twee heel belangrijke gebouwen in te tekenen: de filmzaal en de kantine!

Naar artikel 3


 
Terug naar de natuur, de overdracht van de Generaal Winkelmankazerne

Oud-marechaussee en voormalig bewoner van Legerplaats Nunspeet Fred Klijndijk deed al eerder verslag van de kazerne in zijn nadagen. Toen Defensie hem had verlaten en de enige bewoners een klein aantal anti-kraakwachten en een onbekende hoeveelheid konijnen waren, bezocht Fred de kazerne. Toen de slopers klaar waren en er alleen nog kale vlaktes resteerden, volgde de overdracht van het terrein aan Staatsbosbeheer. Dat gebeurde met een kleine plechtigheid waarbij ook Fred Klijndijk aanwezig was. Hij doet er verslag van in drie artikelen.