De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  De overdracht (1) De Winkelmankazerne wordt natuur
Door: Fred Klijndijk

Dinsdag 15 mei 2007. Dat is de dag dat er officieel een einde komt aan 55 jaar militaire activiteiten in het gebied halverwege de dorpen Elspeet en Nunspeet. Waar eens tienduizenden jongemannen hun dienstplicht vervulden en het een komen en gaan was van militairen en voertuigen, heerst al enkele jaren een serene rust. De Generaal Winkelmankazerne bestaat niet meer, althans aan het eind van de middag op die 15e mei in 2007. Op papier is het terrein waar de kazerne stond nog van Defensie, maar 's middags wordt het officieel overgedragen aan Staatsbosbeheer en is Nederland weer een stukje militair terrein armer en de natuur een gebiedje rijker.

Ik wilde dat wel eens meemaken zo'n overdracht van een militair terrein aan Staatsbosbeheer. Gaat zoiets gepaard met een fles champagne? Worden er spontaan konijnen losgelaten, komen er slingers en confetti bij kijken? Ik weet het niet, dus ga ik vol verwachting richting Elspeterweg naar Nunspeet. De weg die ik zo vaak heb gereden als ik als dienstplichtig marechaussee ging 'werken'. Colonnes begeleiden, verkeerscontroles, wachtlopen in Apeldoorn bij 1LK, telkens weer de poort uit en of linksaf richting Nunspeet of rechtsaf richting Elspeet. Oh ja, je kon ook nog rechtdoor de Elspeterweg oversteken, dan kwam je bij het PMT. Maar dat was voor de avonduren als je even genoeg had van het kazerneleven en je een krantje wilde lezen of biljarten.

Met al die beelden en herinneringen in mijn hoofd kom ik die 15e mei ruim op tijd aan bij de plek waar een paar jaar geleden de kazerne stond. Ik wil mijn auto parkeren tegenover de plek waar eens het oprijlaantje naar de poort was, maar iemand in een voor mij zeer vertrouwd uniform -een marechaussee- gebaart mij een stuk verderop te parkeren. Geen probleem denk ik, dan loop ik dat kleine stukje terug wel naar de voormalige ingang. Maar wat schetst mijn verbazing als ik bij de provisorisch ingerichte parkeerplaats kom, dat de 'festiviteiten' niet plaatsvinden bij de voormalige ingang maar op de plaats waar eens het officiershotel stond.


De ruimte voor het verdwenen officiershotel diende als ontvangstkamer en 'festiviteitenterrein' (foto: Fred Klijndijk)

Enigszins verbaasd steek ik -met behulp van wederom een marechaussee- de Elspeterweg over. Ik zie een aantal militairen heen en weer lopen, er is een soort Cadi-wagen en er staan wat tafels en stoeltjes. Mij wordt door iemand van de organisatie een kop koffie aangeboden en ik kom in gesprek met een voorlichtster van het organisatiecomité. Op mijn vraag waarom juist op die plek de overdracht plaatsvindt en niet bij de voormalige ingang, moet ze mij het antwoord schuldig blijven. Ze zegt dat ze dit wel een mooie plek voor het informatiebord vindt dat aanstonds onthuld gaat worden. Tegenover het informatiebord waar nu nog een vlag van Staatsbosbeheer overheen hangt staat een bankje, althans dat zegt de voorlichtster. Wat ik op die plek zie is alleen maar een stapel legergroene tentdoeken. Het is net of er zojuist een bivak is geweest en de soldaten alle tentdoeken op een hoop hebben gegooid om later te worden schoongemaakt. Ik ben toch wel een beetje nieuwsgierig geworden naar wat zich onder die vlag van Staatsbosbeheer bevindt. De voorlichtster zei dat het een informatiebord is, maar wat staat er dan op? Aangezien ik redelijk op de hoogte ben van de geschiedenis van de Legerplaats Nunspeet, ben ik reuze benieuwd of er dingen opstaan die ik nog niet weet of eerder heb gezien.......

Naar artikel 2


 
Terug naar de natuur, de overdracht van de Generaal Winkelmankazerne

Oud-marechaussee en voormalig bewoner van Legerplaats Nunspeet Fred Klijndijk deed al eerder verslag van de kazerne in zijn nadagen. Toen Defensie hem had verlaten en de enige bewoners een klein aantal anti-kraakwachten en een onbekende hoeveelheid konijnen waren, bezocht Fred de kazerne. Toen de slopers klaar waren en er alleen nog kale vlaktes resteerden, volgde de overdracht van het terrein aan Staatsbosbeheer. Dat gebeurde met een kleine plechtigheid waarbij ook Fred Klijndijk aanwezig was. Hij doet er verslag van in drie artikelen.