De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  Een ledenvergadering met hoge opkomst

Beslist een aardig gebaar van de kazerneleiding, de afdeling mocht een zaaltje gebruiken om een drukbezochte ledenvergadering te houden. Maar liefst 130 van de 950 VVDM-leden op de Legerplaats Nunspeet kwamen opdagen. Er viel genoeg te bespreken en een flinke hoeveelheid baalpunten passeerden de revue.

In later jaren zouden dit soort grote kazernebijeenkomsten zeldzaam worden, maar in november 1972 was er animo genoeg. Het was immers de tijd dat er nog veel verbeteringen voor Jan Soldaat binnengehaald moesten worden. In het verkiezingsnummer van de Aksie, zoals de kazernekrant toen heette, staat een uitgebreid verslag van de avondbijeenkomst.
De vergadering opende met de brief van de Bevelhebber der Landstrijdkrachten luitenant-generaal Meijnderts. Die was, zie hiernaast, zeer bezorgd over de hygiëne na het vrijgeven van de haardracht. Die vrije haardracht was ingevoerd na een uitspraak van de militaire rechter in 1970* en werd door de dienstplichtigen als verworven recht beschouwd, maar door de legerleiding en veel beroepsmilitairen als steen des aanstoots. Het werd tijdens de ledenvergadering bijzonder roerig toen dit ter sprake kwam en menigeen die zijn zegje deed verklaarde dat als hij zijn haren zou moeten laten kortwieken, een soort eenmansactie zou gaan voeren.


"Vrolijk trippelen er in diverse gebouwen ratten rond"

 
Behalve dit landelijke punt waren er ook genoeg plaatselijke, waarvan sommige jaren later nog niet naar tevredenheid opgelost zouden zijn. Hoofdpunt was de legering. Allereerst lagen er bij sommige eenheden 16 man op een kamer, dat zal lekker geroken hebben. Er werd uitgerekend dat met zoveel man er iedere maand 500 gulden voor die kamer betaald moest worden. De contouren voor de latere IHV-strijd** tekenen zich hier af. En er viel meer te klagen, in sommige gebouwen liepen de ratten vrolijk rond, ondermeer in de waslokalen.

Het eten dat in later jaren op de kazerne prima van kwaliteit zou zijn, was in 1972 voor veel soldaten niet te pruimen. “Je kunt je vork krom duwen op de aardappelen,” merkte iemand op en een ander dat “De varkens er mee weg hollen”. Als oorzaak werd gewezen op de beroerde opleiding van de dienstplichtig koks. Een van hen vertelde tijdens de vergadering dat een ei bakken het enige was, dat hem redelijk afging.

 
Na afloop van de vergadering typte een actieve VVDM'er het verslag en merkte aan het eind ervan tevreden op: “De VVDM groeit, en groeit, en groeit en groeit en groeit en als ze volwassen is, mag ze met de minister praten. Fijn hè ???????!!!!!!!

Voor het hele verslag in pdf, klik hier en ga naar pagina 4




* Zie ook de artikelen: Hoe het leger een langharig gezicht kreeg, klik hier
** IHV = inhouding voor huisvesting en voeding

 
De strijd tegen de lange haren

Ogenschijnlijk leek de brief van generaal Meijnderts aan zijn ondergeschikten over de teruglopende lichaamsreinheid van militairen een voorbeeld van 'vaderlijke bezorgdheid'. Punten van zorg: steeds meer onverzorgd haar, slechte gebitten, vuile handen, voeten en nagels en ook nog schaamluis, schurft en het dragen van vuil ondergoed. Hoewel de generaal ook verklaarde dat deze toestand niet verontrustend was, wees hij de commandanten erop “alle aandacht aan de persoonlijke en algemene hygiëne bij de militairen te schenken”.

Onder soldaten wekte deze bezorgdheid grote beroering. Men was ervan overtuigd dat dit de inleiding vormde voor een poging om de vrije haardracht weer terug te draaien onder het mom van verbetering van hygiëne. De VVDM weet de problemen niet aan de haarlengte, maar aan het ontbreken van goede douches en badruimten. Minister van Defensie De Koster riep de vaste Kamercommissie voor Defensie bij elkaar om zich over 'de zaak' te beraden. Maar niemand in Den Haag achtte een nieuw verbod voor lange haren in het leger politiek haalbaar.

Bronnen:
Limburgs Dagblad dd. 27-10-1972 en Vrije Volk dd. 04-11-1972