De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  Een druk jaar – 1979

In 1979 vertrok het eerste Unifil-detachement naar Libanon, zonder rumoer ging dat bepaald niet. Terwijl de aflossingen voor de volgende uitzendingen allen uit vrijwilligers bestonden, zou het eerste detachement het op die basis niet redden. Zelfs in Nunspeet had dit gevolgen, de kazernekrant van die dagen stond er uitgebreid bij stil.

De VVDM-afdeling Nunspeet in 1979 had een flinke omvang, de lijst actieve maten op pagina 2 van Winkelhaak nr. 2 dat jaar vermeldt maar liefst 13 man. En er viel altijd wel wat te doen voor die dertien man, reuring genoeg in de landmacht van die dagen en dan waren de baalpunten waar al langer actie tegen werd gevoerd niet eens meegenomen.

Dat jaar zou het 44e Painfbat uit Zuidlaren naar Libanon worden uitgezonden. Officieel stonden alle militairen daarvan te boek als vrijwilliger. Dienstplichtigen uit het Hoge Noorden hadden zichzelf zo opgegeven nog voor hun indiensttreding met als reden dicht bij huis gelegerd te worden. Ze zouden toch nooit worden uitgezonden was de verwachting. Paniek dus toen dit wel het geval was. Maar met degenen die wel wilden of moesten, was het detachement onderbemand vanwege afzwaaien en allerlei mensen die de dans zouden weten te ontspringen. Overal ten lande werden soldaten erop gewezen dat ze zich konden opgeven voor het avontuur dat Libanon heette. Omdat dit niet genoeg leek te zijn werden er vrijwilligers aangewezen, ook in Nunspeet. Daar kreeg een tiental soldaten van 42 Bevocie te horen dat ze zouden worden uitgezonden. Ook hier paniek.

 
Met behulp van een VVDM-afdelingslid dat zichzelf een halfjaar eerder succesvol onder verplichte uitzending naar Namibië had weten uit te wurmen, werd een rekest opgesteld gericht aan Juliana, Koningin der Nederlanden. Een kopie van dit rekest werd opgenomen in de Winkelhaak. Daar eindigde de aandacht voor Libanon niet zoals meerdere artikelen getuigen met als klapstuk een spotprent die uit De Waarheid werd overgenomen. Een VN-soldaat op een olievat terwijl de oorlog om hem heen raast. “Bij onraad op je fluitje blazen” staat eronder. Dat had De Waarheid voor een keer heel goed gezien zou de komende jaren blijken.

De niet doorgegane uitzending naar Namibië in 1978 kwam ook weer ter sprake, de VVDM had een voorlichtingsbrochure uitgebracht, goed voor een pagina aandacht in deze Winkelhaak. Officieel stond het gebeuren in Afrika nog steeds als mogelijkheid te boek, maar zou een stille dood sterven.

Waren de uitzendingen het grote werk, er was ook klein bier waar door de betroffenen niet minder van werd gebaald. Bij 105 Transportbat werd nog steeds een bataljonsappèl gehouden. Reden voor een brief waarvan het antwoord erop werd afgedrukt. Nog een baalpuntje: de portier officiershotel. Daar kon geen enkele soldaat de zin van inzien en later dat jaar zou er een bescheiden actie tegen worden gevoerd.
Bepaald geen klein bier was de rekestenaktie tegen de Inhouding voor Huisvesting en Voeding (IHV). De afdeling Nunspeet bedacht de rekestenactie en deze Winkelhaak doet er verslag van.

Voor de Winkelhaak 1979 nr. 2, klik hier


 
Als een trein

Zo liep de afdeling in 1979, net zoals het jaar ervoor. De kazernekrant werd regelmatig uitgebracht en als je op die manier zichtbaar was, kon je ook makkelijker soldaten motiveren om aan acties deel te nemen, hoewel er in die tijd sprake was van een kentering. Er was de voorgaande jaren veel bereikt en het werd moeilijker om mensen in beweging te krijgen. Maar in Nunspeet lukte het nog heel aardig.
Een mooi compliment was de poging van het VVDM-hoofdbestuur om met enkele leden van de Spaanse dienstplichtigenbond die in Nederland hun licht kwamen opsteken, de afdeling Nunspeet te bezoeken. Defensie gaf echter geen toestemming. Zouden ze ook zo kinderachtig hebben gedaan als het leden van een buitenlandse beroepsmilitairenvereniging waren geweest?