De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  De strijd tegen het bataljonsappèl (3) De demonstratie op de kazerne
door: Frank Oosterboer

Een petitie-actie aan de voordeur van de commandant in Nunspeet na eerder vruchteloos overleg. Maar er veranderde niets, de bataljonsappèls bleven. Tijd voor meer actie en nu op de kazerne en dit keer met toestemming.

“Akties in Nunspeet gaan door” zette de Twintig boven een artikel dat twee weken na het huisbezoek bij overste Dieperink verscheen. Volgens het artikel werd het appèl met vijf minuten ingekort, maar een reden ervoor werd niet vermeld. De VVDM-afdeling Nunspeet zette nu in op een gesprek met de korpscommandant kolonel van den Eikel, zijn naam even verderop in het artikel pesterig schuin geschreven, om tot volledige afschaffing te komen. Om druk op de ketel te houden en ongetwijfeld de actiebereidheid op te voeren, werd het gele 'Ik baal van het bataljonsappèl' affiche verspreid. Dat in de hoop, samen met succes van de actie in Nunspeet-dorp, dat meer soldaten aan vervolgacties zouden deelnemen.

Het gesprek met de kolonel van den Eikel wilde blijkbaar niet vlotten, want dat was nog steeds niet gehouden toen er op dinsdagavond 27 juni weer actie werd gevoerd. Toestemming werd gevraagd en gekregen om een demonstratieve tocht over het kazerneterrein te houden, maar wel rond de appèlplaatsen en niet tussen de legeringsgebouwen door. In de lunchpauze werden er pamfletten verspreid en na het avondeten verzamelden vanaf half zes de actievoerders zich bij de eetzaal. Om zes uur waren dat er honderd en kon de stoet vertrekken. De tocht duurde niet erg lang, want: niet tussen de legeringsgebouwen door hèh, en al snel was men op het voorste exercitieterrein aangekomen. Daar werd aan majoor Paulissen die de honneurs voor de kazernecommandant waarnam*, een nieuwe petitie aangeboden. De sfeer was goed, majoor Paulissen nam glimlachend de petitie in ontvangst uit handen van VVDM-afdelingsbestuurder Bertus van den Berg. Uit Utrecht was versterking gekomen in de persoon van VVDM-bestuurder Frank Licher, die vertelde dat er in Den Bosch succesvol actie was gevoerd tegen een soortgelijk appèl. Dat moest in Nunspeet toch ook kunnen?! “Als jullie het maar lang genoeg volhouden,” aldus een optimistische Frank Licher.


Dat is duidelijk. Op de achtergrond een spandoek met tekst: 't Harde solidair met 105 Transportbat. (foto's: Twintig)

Maar dat was wat al te optimistisch want niet veel later kwam ik paraat in Nunspeet en mocht, zoals in het eerste artikel vermeld, meteen meedoen aan het bataljonsappèl. Twee maanden later werd ik overgeplaatst naar Assen, maar het appèl werd nog steeds gehouden, zowel bij 12 Treinenbat als bij 105 Transportbat. Wat schetste mijn verbazing in Assen? We kregen een nieuwe bataljonscommandant, een voor mij oude bekende. Onze nieuwe BC was overste Schüssler, de man met de groene baret en eeuwige zonnebril. Maar bij 42 Treinenbat waar ik onder viel hield men geen bataljonsappèls en ze werden ook niet ingevoerd.
Nog eens twee maanden later was ik weer terug in Nunspeet en deed een fijne ontdekking. De opvolger van Schüssler had blijkbaar geen zin in massale appèls en had deze afgeschaft. Voor overste Dieperink, nog steeds commandant 105 Transportbat, lag de zaak eenvoudig liet hij in een brief dd. 22 januari 1979 aan de VVDM weten. Hij had opdracht van de commandant 104 Transportgroep tot het houden van de appèls en tevens beschouwde hij ze als een alternatief voor exercitie. Verdere discussies hierover beschouwde de overste als “nutteloos”. Bij 105 Transportbat zou men er nog een tijd mee doorgaan, in ieder geval het jaar 1979 en wie weet nog veel langer.


* Die was zoals we in het tweede artikel zagen na vijf uur vrij en zat waarschijnlijk op dat tijdstip aan de door mevrouw Dieperink liefdevol bereide avondmaaltijd.


 


Onverstaanbaar gemompel

Als klap op de vuurpijl bij de demonstratie had men een actieve VVDM'er uitgedost als aap, in het verslag in de Twintig Ruud Collins genoemd. Ruud had de eervolle opdracht gekregen iedereen na de demonstratie te laten inrukken. Echter, vanachter zijn masker werd alleen gemompel vernomen aldus de Twintig. Schuin links achter Ruud op de foto Bertus van den Berg.