De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  Zo kan het ook
Wat de Bundeswehr goed doet en de Nederlandse landmacht niet
Door: Frank Oosterboer

Tijdens de Koude Oorlog viel een onbekend aantal doden onder degenen die in de Nederlandse krijgsmacht dienden. De doden die vielen tijdens de inzet in Nederlands-Indië en in de Korea-oorlog zijn goed gedocumenteerd. Dat geldt niet voor de periode erna tot het eind van de Koude Oorlog. Als er al iets is gedocumenteerd, gebeurt dit gefragmenteerd, een totaaloverzicht ontbreekt. Ook herdenken is een teer punt. In Duitsland is men niet zo nalatig.

In juni 2015 publiceerde ik op deze website (klik hier) een artikel over vredesverliezen tijdens de Koude Oorlog, wat toch wel een kleine frustratie van mij genoemd mag worden. De frustratie zit hem in het gebrek aan reacties op een eerder verschenen reeks artikelen over vredesverliezen in de krijgsmacht. Die reacties kwamen evenmin op de brochure waarin de artikelen waren gebundeld. En die kwamen er ook niet op het artikel van 2015. Blijkbaar vindt niemand dit een erg bijzonder onderwerp, maar dat blijkt toch niet zo te zijn. Daarover straks meer.

Terwijl de landmacht nooit een poging heeft gedaan tot openheid over dit onderwerp en het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) dit links laat liggen, is er een voorbeeld hoe het wel moet, bij het leger van onze oosterburen: de Bundeswehr. Die hebben een duidelijke website waaronder Gedenken een pagina Todesfälle in der Bundeswehr staat. Die wordt zo ingeleid:

Seit Gründung der Bundeswehr im Jahr 1955 haben rund 3.200 militärische und zivile Angehörige der Bundeswehr infolge der Ausübung ihrer Dienstpflichten ihr Leben verloren. (Vertaald: Sinds de oprichting in 1955 van de Bundeswehr hebben ongeveer 3.200 militairen en burgers behorende tot de Bundeswehr, als gevolg van de uitoefening van hun plicht het leven verloren.)

Waarna tabellen volgen met per jaar het aantal doden. Net als in Nederland varieert dat nogal en nemen de aantallen af met de tijd. In 1962: 166 doden, in 1972: 75 doden en in 1982 'nog maar' 33. Heel verrassend is het overzicht van het aantal zelfmoorden onder militairen, dit ligt zelfs nog hoger dan het aantal hiervoor genoemde slachtoffers. Sinds 1957 maakten meer dan 3.500 Angehörige der Bundeswehr een eind aan hun leven tijdens hun dienstverband.

Hulde voor de openheid van de Bundeswehr. En wie de betreffende webpagina wil bezoeken, kan hier klikken. Er is nog iets dat de Bundeswehr beter doet dan de landmacht, veel beter. Allen die hun leven in dienst hebben verloren worden herdacht in het Ehrenmal der Bundeswehr in Berlijn. Niet alleen staan hun namen in een gedenkboek, maar ook lichten zij op onder transparant beton in wisselende volgorde bij het verlaten van het monument. Volgens een brochure over dit monument: “Die namentliche Nennung der Toten ist ein wichtiges Moment der Erinnerung. In würdiger Form wird hier den toten Angehörigen der Bundeswehr der Respekt erwiesen.”

In Nederland leeft dit onderwerp institutioneel (landmacht en NIMH) dus niet. Maar het blijkt niet zo te zijn dat het anderen onverschillig laat, ondanks dat ik nooit reacties op de publicaties kreeg. De brochure Omgekomen in militaire dienst, Vredesverliezen tijdens de Koude Oorlog trekt wel degelijk lezers. Zelfs tijdens de rustige zomermaanden, wanneer iedereen wel wat anders te doen heeft en het websitebezoek terugloopt, wordt deze brochure nog steeds 3 à 4 keer per dag gedownload. Meer dan 1000 keer per jaar.


  De brochure


Klik hier voor download