De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  Soldaat in de jaren '90 (3) Oefenen, zweten en bier drinken
Door: Ben

De brigade waartoe 12 Geneeskundige compagnie hoorde stond op de nominatie om in 1994 te worden opgeheven. Maar tot die tijd moest er geoefend worden en daartoe werd in september 1993 Limburg opgezocht.

Het zou waarschijnlijk een van onze laatste oefeningen worden dus stonden we te popelen. Veel jongens zouden binnen 1 Ć  2 maanden afzwaaien en de geruchten over het eindigen van de dienstplicht werden sterker. We hadden inmiddels al wat oefeningen meegedraaid en geleerd voor onszelf te zorgen. Bij de vorige oefeningen hadden we meerdere keren meegemaakt dat het kader alles goed geregeld had - voor zichzelf - maar voor de soldaten weinig tot niets. Met name voor eten en drinken werd vaak beroerd gezorgd. Te weinig, blikken Struik of de keuken die al was gesloten. Een slaapplek was ook niet altijd geregeld.

De ochtend van de oefening brak aan en we reden in lange colonnes de poort uit. Ik vond dit altijd indrukwekkend, zoveel materieel en manschappen. Bij aankomst stelden we ons op in een bos ergens in Limburg. De verbandplaats had het geluk om grote boogtenten op te mogen zetten. Wij hadden als verdeelplaats twee 4-tonners met shelters en een 4-tonner met huif. Dus: 4-tonners neerzetten, aggregaat aan en vervolgens het koffiezetapparaat, en dan kijken hoe de rest aan het 'vechten' was met hun boogtenten. Maar ja, daarna waren wij aan de beurt. In de regen mochten we oefenvijand spelen terwijl het verbandplaatspeloton droog in de tent aan het werk was.


De auteur met zijn maten als oefengewonden (foto: Ben)

'Niks aan de hand' en na afloop.... Zoals hiervoor gezegd hadden we van vorige oefeningen geleerd voor ons zelf te zorgen, dus werden de blikken bier in het gereedschapsvak van de 4-tonner opgezocht. Niet teveel drinken dachten we nog want we konden zomaar een alarm krijgen die nacht. En nog voordat we de goed verstopte blikken te pakken hadden, kregen we alarm; verplaatsing bij nacht.
Opbreken en met oorlogsverlichting (een lampje met het formaat van een luciferdoosje) door het bos en over de heide met 40-60 km/h. De sergeant majoor die naast me zat begon te schelden dat ik niet doorreed en de auto voor ons moest bijhouden. Met een zware shelter op je viertonner door een bos waar je hooguit tien meter voor je kon kijken en de kachel op maximaal omdat we nog nat waren van het oefenvijandje spelen. Dit was een enerverend rit van zo'n 45 minuten waarvan ik een paar kilo lichter ben geworden, door het zweten van de inspanning en de hoge temperatuur in de cabine. Hierna kwamen we bij de weg en moesten we een route rijden om aan de rand van Maastricht bij een sportveld terecht te komen. Hier werden onze CP, verdeelplaats, verbandplaats en andere pelotons neergezet voor de rest van de oefening.

Realistisch oefenen

In Maastricht hebben we nog een bezoek gebracht aan de mergelgrotten inclusief een onverwachte overnachting en een dag lang een oriƫntatietocht gedaan. En als laatste een grote calamiteitenoefening bij de ENCI. Wij hadden de twijfelachtige eer om vanuit een hoge toren een gewonde te moeten halen (Lotus-slachtoffer*). We waren binnen vijf minuten boven, maar zijn we haast 60 minuten bezig geweest om het slachtoffer naar beneden te krijgen. Ook de afvoer van gewonden moest worden geoefend. Dus: heen en weer lopen met brancards met Lotus-gewonden. Met de oefening bij de ENCI hebben we zelfs nog de krant gehaald.

Terug op ons kampement, wederom weinig te eten en drinken en daarom tijd om naar de kantine te gaan die uiteraard aanwezig was op het sportterrein. Na het eerste biertje werden we door het kader de kantine uitgewerkt met de vraag Of we wel goed bij ons hoofd waren?! We konden zomaar weer alarm krijgen en moeten dan verplaatsen met de voertuigen. Maar we hadden via de tamtam gehoord dat we ons de volgende dag gereed moesten maken voor de reis terug naar Nunspeet. Dus dat alarm.....? We gingen bij onze voertuigen zitten en braken onze eigen voorraad bier en knakworsten aan. Nogmaals: we hadden wel geleerd van eerdere oefeningen.


* Lotus is een organisatie die de opleiding verzorgd van personen die natuurgetrouw een ongevalsslachtoffer kunnen uitbeelden, om ze te kunnen inzetten bij oefeningen van hulpverleners.

 
Soldaat in de jaren '90

Toen de Koude Oorlog was afgelopen kromp de landmacht snel. Dienstplichtigen werden er nog steeds opgeroepen. Maar voor hen en het beroepskader was het vaak moeilijk om gemotiveerd te blijven.
Ben die van lichting 93-2 was, doet verslag in drie artikelen over zijn diensttijd en over deze periode waarover weinig is geschreven.
Voor het eerste artikel klik hier.