De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  PMT-Nunspeet (7) De laatste tehuisleider

Een functie als tehuisleider terwijl je niet veel ouder bent dan het soldatenvolk dat je over de vloer krijgt. Marieke Potappel, toen nog Marieke van de Goor geheten, trad op de jeugdige leeftijd van 24 jaar aan om het PMT in Nunspeet te leiden. Zij zou ook degene zijn die voor het laatst de deur achter zich dicht zou trekken.

Normaal was de tehuisleider een man, bijgestaan door zijn vrouw. Maar de tijden veranderden. Marieke van de Goor betrok de tehuisleiderswoning terwijl ze niet eens getrouwd was. Nog een breuk met het verleden. Dat droeg zonder meer de goedkeuring van de toenmalige directeur van Pro Rege, die tegen Marieke zei dat als mensen daar problemen mee hadden, ze die maar naar hem moest sturen.



Marieke Potappel-van de Goor voor de ingang van haar huidige tehuis Echos Home 'De Schakel', het voormalige PMT-Ermelo.

Op de kazerne was het rustig geworden en sluiting stond op de nominatie. Dat werd een paar keer uitgesteld en even zovele keren werd daarom ook de sluiting van het PMT naar achteren geschoven. Het KMT even verderop langs de Elspeterweg was al enige tijd dicht en bood een aanblik van verwaarlozing. Ook het HMT sloot zijn deuren. Het PMT was daarmee het laatste Nunspeetse militair tehuis.
Af en toe kon het nog wel eens druk worden, vooral als het eten op de kazerne Jan Soldaat niet aanstond. Dan werd het 's avonds en in de middagvoorbereiding aanpoten in het PMT. Een tijdelijke VN-opleiding op de Winkelmankazerne leverde ook drukte op en het laatste voorjaar dat het tehuis open was, werd er nog een leuke omzet gedraaid. Drukte kwam er ook van de toeristen in de zomermaanden die op de talloze campings in de omgeving verbleven. Buiten dit seizoen werd het rustig, mensen van het Kadaster en anderen die langs de weg zaten en langs kwamen voor een kop koffie. Maar dat was onvoldoende om nog de hele dag open te zijn. Toen er 's middags in de woorden van Marieke “geen sterveling meer kwam” werd op die tijdstippen in het vervolg de deur dicht gedaan.

Buiten deze uren vervulde het PMT nog steeds de functies die het altijd had vervuld. Er werden lessen Geestelijke Verzorging gegeven en het was de plek om de legerpredikant te spreken. Af en toe was er 's avonds bijbelstudie, maar ook dat werd minder. Een dagafsluiting om acht uur 's avonds zoals in veel PMT's door de tehuisleider in het verleden werd gedaan, was er niet meer. De meeste bezoekers hadden hier geen behoefte aan.

De sluiting zou onontkoombaar zijn. Marieke: “Op een gegeven moment zie je de cijfers inzakken. Op de kazerne zat bijna niemand meer, het was een beetje een spookkazerne geworden. Defensie had besloten hem op 31 december 1996 te sluiten, wij zijn tot het einde toe open gebleven. Een officieel afscheid was er niet, we zijn met de medewerkers van het PMT ergens gezellig gaan eten. De meesten van hen waren al op leeftijd. Bij de PMT's in de omgeving konden ze niet geplaatst worden en ze hebben elders weer werk gevonden. Zelf ging ik naar het PMT in Harderwijk.”
Vervolgens werd het PMT leeggeruimd door een clubje vrijwilligers die de tafels en stoelen die nog goed waren ophaalden. Wat niet bewaard kon worden werd afgevoerd, de eetbare inventaris geteld en over de andere tehuizen verdeeld. Een geruisloos einde voor het PMT dat 44 jaar eerder plechtig was geopend met vele genodigden. Eveneens in tegenstelling tot toen: er werd zelfs geen summier berichtje aan gewijd in Nunspeet Vooruit. Het blad PMT-Nieuws zweeg eveneens in alle talen.

Naar artikel 8


 
Het afdelingsbestuur van Pro Rege in Nunspeet

Het PMT werd ondersteund door de plaatselijke afdeling van Pro Rege. Zij regelden ondermeer de jaarlijkse fietstochten die vanuit het tehuis gereden werden zoals de Herfstkleurenfietstocht. De afdeling Nunspeet was van een behoorlijke omvang, zo'n tien à elf mensen. Ze waren echter wel op leeftijd en hun aantal nam af. Omdat het PMT zou sluiten kwam er ook geen aanwas meer. Wat zouden ze moeten doen als het tehuis een keer dicht was? Het was landelijk gezien een van de laatste afdelingsbesturen die een tehuis hielp. Nog voor de sluiting van het PMT hief het afdelingsbestuur zich op.


Ontspanning voor iedereen in Echos Home 'De Schakel'

  Leuvenumse weg 68, Ermelo

Het voormalige PMT Ermelo is als Echos Home een tehuis voor militairen en veteranen waar burgers van harte welkom zijn.

- Altijd verse koffie
- Kinderen welkom
- Frites en snacks
- Startpunt voor de mooiste fietsroutes
- Gratis parkeren

Meer informatie, kijk op: www.echos.nl/de-schakel