De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  PMT-Nunspeet (6) Op weg naar het einde

“Old soldiers never die, they just fade away”* is een Engels gezegde dat ook van toepassing zou zijn op het PMT. Hoewel het tehuis aan de Elspeterweg 177 geen vlees en bloed was maar bestond uit hout en stenen, vertoonde het een opmerkelijke overeenkomst met een oude soldaat.

De jaren tachtig zouden zonder veel bijzonderheden verlopen. In Nunspeet Vooruit werd het PMT alleen nog genoemd in combinatie met de jaarlijkse fietstochten. Tehuisleider P. Zand werd begin 1984 opgevolgd door de heer J. Schuring, die op zijn beurt in februari 1989 de heer A.L. Van Dijk als opvolger zag.

In het leger was er het nodige veranderd dat direct van invloed was op de militaire tehuizen. Soldaten hadden meer geld en het autobezit onder hen was gestegen. Er was geen avond- en nachtpermissie meer en dat leidde tot een heel nieuw verschijnsel. Steeds meer soldaten vulden hun militaire dienstplicht in als een baan van 8 tot 5, waarna ze de auto pakten om naar huis te rijden. Het begrip thuisslaper was geboren. Maar wie thuis sliep was geen bezoeker van een militair tehuis en gaf daar ook geen geld uit. Dit had directe consequenties voor de buffetwinsten die gemaakt werden op de verkoop van koffie, bier, kroketten en andere waren.


Een kijkje uit een raam van gebouw 8 vanaf de eerste verdieping begin jaren tachtig. Auto's op het kazerneterrein tot zo ver het oog reikt. (foto: Michiel Tattersall)

Ondanks het deelwoord winst waren de buffetwinsten nooit hoog genoeg om de kosten van de PMT's en Pro Rege, de organisatie achter de tehuizen, te dekken. Daartoe waren er ook andere bronnen: de bijdragen van de meer dan 100.000 leden en contribuanten van Pro Rege, de jaarlijkse PIT-collecte, andere inzamelacties en in steeds belangrijker mate de subsidie die alle tehuisorganisaties van het Ministerie van Defensie kregen. Defensie wilde die subsidie eerder verlagen dan verhogen en zou dat ook doen, zeker toen de Koude Oorlog plotseling voorbij was eind 1989.

De landmacht begon te reorganiseren, wat in de praktijk de opheffing van veel onderdelen en de afstoting van kazernes betekende. Ging een kazerne dicht dan verviel ook de noodzaak om de militaire tehuizen ter plekke nog langer open te houden. Op plaatsen waar naast een PMT ook een KMT was, bleef vaak maar een van beide tehuizen open. Dit laatste zou ook in Nunspeet gebeuren. Nog een belangrijke verandering vond plaats bij Defensie, de opkomstplicht militaire dienst zou worden opgeschort en het leger zou na 1996 alleen nog uit beroepsmilitairen bestaan. Met alle veranderingen in de organisatie werd het aan de overkant van de Elspeterweg op de kazerne steeds stiller.

Ook in het PMT waren er wijzigingen. Tehuisleider Van Dijk vertrok per februari 1993, maar een opvolger was er niet! In het blad PMT-Nieuws dat vier keer per jaar verscheen en de Nederlandse Krijgsman was opgevolgd als huisorgaan van Pro Rege, stond in iedere uitgave een tehuisoverzicht. Dat vermelde achter Nunspeet tot februari 1994 geen tehuisleider meer. Daarna voor korte tijd H.L. Leliveld, maar in de herfst van hetzelfde jaar was de functie van tehuisleider weer vacant.
Terwijl als gevolg van tehuissluitingen de lijst steeds korter werd, werd voorjaar 1995 voor Nunspeet weer iemand aangesteld. M. van der Goor vermeldde PMT-Nieuws en dat was een onzichtbare primeur. M. van der Goor was een vrouw en had als voornaam Marieke. In de volgende uitgave van PMT-Nieuws stond daarom keurig Mw. voor haar naam. Zij zou de laatste tehuisleider in Nunspeet zijn. In de herfstuitgave van 1996 werd ze voor het laatst genoemd. Voorjaar 1997 stond er in de tehuizenlijst achter Nunspeet wederom geen naam en in de volgende uitgave van PMT-Nieuws was Nunspeet uit de lijst verdwenen.

Naar artikel 7

* Oude soldaten sterven niet, ze vervagen

 

 
Overzicht tehuisleiders

September 1954- september 1961: C.J de Wilde

September 1961- februari 1964:
J.H.P. Brinkman

Februari 1964- mei 1969:
L. Pels

Mei 1969- januari 1984:
P. Zand

Januari 1984-februari 1989:
J. Schuring

Februari 1989- februari 1993:
A.L. van Dijk

Februari 1993-februari 1994:
vacant

Februari 1994- najaar 1994:
H.L. Leliveld

Najaar 1994- voorjaar 1995:
vacant

Voorjaar 1995 – herfst 1996:
M. van de Goor

De tijdstippen zijn een zo goed mogelijke benadering aan de hand van berichten en overzichten in de Nederlandse Krijgsman en PMT-Nieuws.