De Winkelhaak (dewinkelhaak.net)
 
  Home

De kazerne

VVDM-afdeling Nunspeet

Kazernekranten

Artikelen

Boeken

Contact
  PMT-Nunspeet (5) Een verbouwing en een landelijke primeur

Het PMT was begin jaren zeventig toe aan zeer noodzakelijke verbouwing, maar de benodigde financiële middelen ontbraken. Met ondersteuning van de plaatselijke kerken werd een actie gestart die enkele jaren zou lopen. De zaken in het PMT gingen ondertussen zo goed als maar kon verder, op het terrein van de geestelijke verzorging kwam echter een belangrijke wijziging.

De Kerstdienst van 1971 werd druk bezocht, het tehuis liep helemaal vol*. Het was een oecumenische dienst die om 23.30 uur begon en muzikaal werd begeleid door het Gospelkoor uit Nunspeet. Het Avondmaal vierde men gezamenlijk met brood en wijn en na afloop ging men naar het KMT waar het kerstontbijt werd genuttigd. Werden eerder de kerkdiensten op zondagochtend ook goed bezocht, het afschaffen van het parate weekend had als gevolg dat alleen nog een kleine wacht- en brandpiketploeg op de kazerne verbleef in het weekend. Dat waren zo weinig mensen dat de legerpredikanten het niet meer noodzakelijk vonden de kerkdiensten te handhaven. Een traditie van 17 jaar werd per 1 januari 1972 beëindigd.**

Via Nunspeet Vooruit was de boodschap dat het PMT hoogstnoodzakelijk verbouwd moest worden en dat daartoe de geldelijke middelen ontbraken, doorgegeven aan de Nunspeetse bevolking. In 1975 werd met hulp van de kerken en onder leiding van wachtmeester eerste klas Haasnoot een actiecomité opgericht met als doel f 30.000,- in te zamelen. Leden van de jeugdverenigingen van de kerken gingen op pad om glazen te verkopen, de kerken verstuurden acceptgirokaarten en bij de RABO-bank in Nunspeet werd een rekening geopend, waar een ieder vrij was een gift te storten. Later in het jaar werd er een collecte gehouden. De acties bleven de twee volgende jaren doorlopen maar niet allemaal in dezelfde vorm. Er werd ondermeer deelgenomen met een stand door Pro Rege aan de Nunspeetse braderieën tijdens de zomermaanden en ook het tehuisleidersechtpaar Zand ondernam acties.

Landelijk kwam het PMT eveneens in de belangstelling, maar dan wel in de beperkte kring die het Reformatorisch Dagblad las. Vreemd genoeg was er in het artikel nog sprake van kerkdiensten op zondag. De heer Zand werd geïnterviewd en vertelde dat per avond zo'n 200 militairen hun vrije tijd doorbrachten in het PMT.*** Daarmee zat dit nagenoeg aan zijn maximumcapaciteit.



Het PMT en omgeving van boven gezien. 1: de nieuwe tehuisleiderswoning, 2: de kazerne-ingang. Voor de plattegrond van de situatie na de nieuwbouw en verbouwing, klik hier.

De acties om geld hadden succes en directeur mr. de Boer van Pro Rege sprak eind 1977 lovende woorden aan het adres van het actiecomité en het echtpaar Zand. Hij kon verder mededelen dat er een toezegging voor subsidie van het het Ministerie van Defensie was voor de verbouwing die f 200.000,- zou kosten. Met de werkzaamheden zou in februari 1978 worden begonnen.
Een klein jaar later werd in januari 1979 het verbouwde PMT officieel geopend. De ruimten waar eerst het tehuisleidersechtpaar woonde waren verbouwd tot een eetzaal en keuken. Het echtpaar Zand woonde voortaan in een nieuw huis dat naast het PMT was opgetrokken. Trots meldde Nunspeet Vooruit in een onderkop bij het artikel over de opening: “Nunspeet bracht f 40.000,- bijeen.” Werd er in voorgaande jaren vanuit PMT-kringen weleens geklaagd over de geringe belangstelling van de Nunspeetse bevolking, die laatste had zich van zijn beste kant laten zien.

Datzelfde jaar werd er in Nunspeet 25 jaar PMT gevierd, wat tevens gold voor de zes andere koepeltehuizen die in 1954 waren gebouwd. In Nunspeet had men iets nieuws bedacht, een fietspuzzeltoertocht die was uitgezet door de gemeentelijke recreatiegids. Er kon vanaf diverse plaatsen worden gestart terwijl de rit eindigde in het PMT waar de deelnemers een kop snert kregen aangeboden. De tocht was een zodanig succes en mooie kennismaking voor burgers met het verschijnsel militair tehuis, dat naast Nunspeet voortaan ook andere PMT's fietstochten zouden organiseren.****

Naar artikel 6


* Nunspeet Vooruit 30-12-1971
** Nunspeet Vooruit 20-01-1972
*** Reformatorisch Dagblad 09-06-1975
**** C.M. Van der Mast, Dienstbaar aan hen die dienen, pag. 102


 
Openingstijden

Vanaf het begin in 1954 was het tehuis zeven dagen per week geopend. De zes werkdagen en de zondag, waar in de ochtend de kerkdienst werd gehouden. In het weekend diende het PMT ook als ontmoetingsplaats voor vriendinnen-verloofdes en hun geliefden die als militair een paraat weekend hadden en niet te ver buiten de kazernepoort mochten komen. Na de afschaffing van het parate weekend stroomde na 17.00 uur vrijdagmiddag de kazerne leeg, daarmee verviel de reden om het PMT in het weekend open te houden, het was niet meer lonend.

Dampen en dammen

Als afwisseling van de normale doordeweekse gang van zaken werd eens in de zoveel tijd iets heel anders gedaan. Ter bevordering van het roken van sigaren werden eind jaren vijftig in het hele land sigarenrookwedstrijden georganiseerd door de Verenigde Nederlandse Sigarenfabrieken. In februari 1959 werd ook het PMT-Nunspeet aangedaan en het was een succes. Ruim honderd militairen rookten er voorzichtig op los om een zo lang mogelijke askegel te produceren. Winnaar, met een kegel van 99 millimeter, werd marechaussee C. Muntinga.
Voor wie niet mee wilde roken was een quiz georganiseerd onder leiding van Bob Wallagh, de man van de sigarenfabrikanten, en zijn assistente Mieke.
Veel gezonder was de simultaan-wedstrijd dammen met kampioen Harm Wiersma die op maandag 26 januari 1976 in het PMT werd gehouden.